داوود علي ملکي
داوود علي ملکي، فرزند ابراهيم به سال 1331 خورشيدي در تهران به دنيا آمد. وي پس از تحصيلات ابتدايي و متوسطه به دنياي ورزش حرفهاي راه يافت.
داوودعلي از کودکي و نوجواني در ورزشهاي دو و ميداني، بدنسازي و کشتي تمرين ميکرد. کشتي را در باشگاه زالزر زير نظر آقايان عوض شيرينزاده و رحيم عظيمي تمرين کرد و فنون آن را آموخت. او تحت تأثير قهرماني محمد نصيري، قهرمان وزنهبرداري در بازيهاي المپيک مکزيکوسيتي، به وزنه برداري علاقهمند شد و درهمان باشگاه تغيير رشته داد. بعد در باشگاه شفق با مربيگري آقايان صادقي و رحماني به وادي وزنهبرداري وارد شد.
ملکي سپس به باشگاه آتش نشاني رفت و زير نظر محمود نامجو و مربيگري علي ميرزايي کرمانشاهي، فنون وزنهبرداري را فراگرفت و تا قهرماني پيش رفت. شش ماه بعد، داوودعلي ملکي به عضويت تيم جوانان تهران درآمد و در مسابقهاي که برگزار شد، مقام اول را کسب کرد. پس از آن به عضويت تيم بزرگسالان وزنهبرداري تهران درآمد.
داوودعلي ملکي همراه تيم بزرگسالان به اورميه رفت و مدال طلا گرفت و پس از برگشت، عضو تيم ملي وزنهبرداري شد. از آن تاريخ، ملکي راهي مسابقات خارج از کشور شد.او در مدت شش سالي که عضو تيم ملي بود، به مقامهايي رسيد که شرح آن از اين قرار است:
بازيهاي المپيک: رتبه ششم، مونترال کانادا (1976)؛ مسابقههاي جهاني: رتبه ششم، هاوانا کوبا (1973)؛ رتبه چهارم و در مجموع برنده نشان برنز در يک ضرب، مانيل فيليپين (1974)؛ در حرکت يک ضرب از دور خارج شد، مسکو شوروي (1975)؛ رتبه چهارم، دسته پروزن، گينزبورگ امريکا (1978)؛ مسابقههاي آسيايي: نشان طلا، بغداد عراق (1977)؛ مسابقات بينالمللي و دو جانبه: نشان طلا، ايران و استراليا (1970)؛ نشان طلا، درسدن آلمان شرقي (1972)؛ نشان طلا، مسکو شوروي (1975)؛ نشان طلا، بغداد عراق (1975)؛ نشان طلا، قاهره مصر (1975)؛ نشان طلا، ورشو لهستان.
آخرين مسابقهاي که داوودعلي ملکي در آن شرکت کرد، همزمان با مبارزات مردم ايران عليه نظام سلطنتي وابسته بود که در آن نفر چهارم شد.
ملکي پس از کنارهگيري از ورزش قهرماني، در فدراسيون وزنهبرداري به آموزش علاقهمندان همت گماشت و شاگرداني را تربيت کرد.
